DÜŞMEDEN
20:43, 04/01,2008
DÜŞMEDEN
Kendimi arıyorum kaçışlarımda
Kıstırmışken, tam tutacakken
Sana takılıp düşüyorum.
Düşümde iki çakıl görüyorum,
Zifti kara iki çakıl.
Korkarak tutmaya çalışırken düşümde düşü
Düşüyorum bu defa,
ellerim kan ve yine boş.
Elimden kaçırışıma uyanıyorum gözlerim buğulu
Bir dahaki düşüşümü kestiremeden kalkıp
Adam akıllı düşmeye korkarak koşuyorum,
Kovalıyorum, uzatıyorum elimi
Tuttuğum yine kan ve koskaca bir boşluk
Düşmeden düşlerime düşsen be çakıl.
AŞKA DAİR NE KADAR KANAMA VARSA
Cihan kaya