DÜŞMEDEN

20:43, 04/01,2008

DÜŞMEDEN

Kendimi arıyorum kaçışlarımda

Kıstırmışken, tam tutacakken

Sana takılıp düşüyorum.

Düşümde iki çakıl görüyorum,

Zifti kara iki çakıl.

Korkarak tutmaya çalışırken düşümde düşü

Düşüyorum bu defa,

ellerim kan ve yine boş.

Elimden kaçırışıma uyanıyorum gözlerim buğulu

Bir dahaki düşüşümü kestiremeden kalkıp

Adam akıllı düşmeye korkarak koşuyorum,

Kovalıyorum, uzatıyorum elimi

Tuttuğum yine kan ve koskaca bir boşluk

Düşmeden düşlerime düşsen be çakıl.

AŞKA DAİR NE KADAR KANAMA VARSA

                                                                                                                                Cihan kaya